Manaskviðan hin kirgíska 🇰🇬
- Ágústa Sigrún Ágústsdóttir

- Apr 2
- 3 min read
Manaskviðan er eitt merkilegasta epíska verk heims og hornsteinn í menningu kirgísku þjóðarinnar. Hún er ekki bara bókmenntaverk, heldur lifandi munnleg hefð sem hefur verið flutt kynslóð fram af kynslóð. Í dag er kviðan eitt mest dáða hetjukvæði heims og mikilvægur hluti af sjálfsmynd þjóðarinnar.
Um aldamótin var Manaskviðan útnefnt „meistaraverk í munnlegum og óáþreifanlegum menningararfi mannkyns“ af UNESCO, sem undirstrikar alþjóðlegt mikilvægi hennar.
Manaskviðan er munnlegt hetjukvæði sem hefur varðveist í gegnum aldirnar með frásögnum svokallaðra manaschi (sagnamanna). Munnlegar sögur skipta miklu máli í menningu kirgisa og í margar aldir hafa þeir miðlað henni frá kynslóð til kynslóðar. Fólk ber mikla virðingu fyrir skáldum og sagnamönnum. Sérstaklega voru spunaskáld metin mikils og oft kepptu þau sín á milli.
Eddukvæðin okkar koma upp í hugann en þau eru bara nokkrir metrar miðað við tugi kílómetra af lengd Manaskviðunnar.
Manaskviðan er ekki ein „bók“ heldur margar útgáfur, engin ein rétt útgáfa er til, heldur hefur varðveist í munnlegri geymd og sagnasnilli sögumanna. Til fjölmörg afbrigði (tugir útgáfa) því hver sagnamaður hefur bætt við efni og mótað frásögnina á sinn hátt.
Kviðan er sögð vera mun lengri en Ilíonskviðan og Ódysseifskviðan, samanlagt lengri en Shahnameh hin persneska og jafnvel lengri en Mahabharata hindúa.
En um hvað fjallar Manaskviðan?
Kviðan segir frá hetjunni Manas, sem sameinar kirgísku ættbálkana og berst gegn óvinum sínum til að verja land og sjálfstæði þjóðarinnar.
Sagan skiptist yfirleitt í þrjá meginhluta:
Manas – ævi og hetjudáðir aðalhetjunnar
Semetey – saga sonar hans
Seitek – saga sonarsonar hans
Þetta gerir kviðuna að fjölkynslóða sögu.
Fyrir Kirgísa hefur Manas sérstaka og djúpstæða merkingu varðandi varðveislu þjóðlegrar arfleifðar. Innihald hennar hefur þjónað tilgangi við uppeldi barna, til að móta hugsun og styrkja þjóðarvitund.
Á þjóðhátíð árið 1995 í tilefni af því sem talið var vera þúsund ára saga kvæðisins, lýsti forseti Kirgistan, Askar Akajev, því yfir að allir kirgískir ríkisborgarar skyldu fylgja „sjö meginreglum Manas“:
Þemu Manaskviðunnar | Sjö meginreglur Manas fyrir borgara | Tenging / útskýring |
Sameining og þjóðarvitund | Þjóðareining | Hetjudáð Manas undirstrikar mikilvægi samstöðu þjóðarinnar. |
Hugrekki og hetjudáð | Dugnaður | Hugrekki og athafnir hetjunnar sýna mikilvægi dugnaðar og baráttu fyrir réttindum. |
Tryggð og hollusta | Föðurlandsást | Tryggð við fjölskyldu og bandamenn endurspeglar ást á föðurlandi. |
Réttlæti og heiður | Örlæti, umburðarlyndi og mannúð | Heiður og réttlæti tengjast mannúð og réttlátum samskiptum í samfélaginu. |
Viska og ráðsnilld | Menntun | Viska og ráðsnilld hetjunnar eru grundvöllur menntunar og þekkingar. |
Tengsl við hefðir og menningu | Samhljómur við náttúruna | Virðing fyrir hefðum og náttúru sýnir mikilvægi menningar og umhverfis. |
Líf, örlög og þrautseigja | Alþjóðleg vinátta og efling ríkisins | Þrautseigja og þolinmæði leiðbeina bæði einstaklingum og styrkja samtímis samfélagið og ríkið |
Í dag eru kaflar úr Manaskviðunni fluttir bæði við opinberar athafnir og á einkaviðburðum. Vitnað er í hana í barnabókum, auglýsingum og hvaðeina.
Kviðan er líklega margra alda gömul en fyrst skráð niður á 19. öld, þegar fræðimenn fóru að safna munnlegum frásögnum, mest á árunum 1862 -1869.
Árið 1885 var kviðan gefin út í Sankti Pétursborg í fimmta bindi bókarinnar „Sýnishorn af þjóðarbókmenntum norður-tyrkneskra ættbálka".
Manaskviðan hefur verið þýdd á mörg tungumál en ég hef ekki fundið neinar þýðingar á íslensku. Þið látið mig vita ef það kemur yfir ykkur þýðingarþörf!
.png)





Comments